Düşünceler – 1

Uzunca bir süredir bloga yazı yazmak istiyorum ama yazamıyorum. Bunun için kolayca bir kaç bahane sıralayabilirim. Örneğin: işlerim yoğundu ve son zamanlarda hayatımda önemli bir değişiklik yaşandı. Evet gerçekten de işlerim yoğundu ve hayatımda önemli bir değişklik yaşandı ama yazmamamın asıl nedeni bu değil. Asıl nedenler sürtünme kuvveti ve hayatın ağarlığı.

Fizik dersi alanlar hatırlar. Diyelim ki bir kutu masanın üzerinde duruyor ve biz bu kutuyu parmağımızla itmek suretiyle hareket ettrimek istiyoruz. Kutuya uyguladığımız itme kuvveti eğer ki belli bir eşik değerinin altındaysa kutu hareket etmeyecektir. Bu eşik değerini de kutunun üzerinde bulunduğu masanın sürtünme katsayısı ve kutunun ağarlığı belirliyor.

Tıpkı bir kutuyu hareket ettirmek için belli bir eşik değerinin üzerinde kuvvet uygulamanın gerektiği gibi bir şey yapmaya başlamak içinde belli bir eşik değerinin üzerinde çaba harcamak gerekiyor. İşte benim büyük bir hevesle yazmaya başladığım bloga son zamanlarda yazmayışımın asıl sebebi bu.

Blogu arkadaşlarla yazmaya başladığım ilk zamanlarda birazcık zorlanmıştım. Yaşadığım zorluklar genelde yazmak için konu bulmak ile ilgiliydiler. Bir de yazdıklarımın nasıl karşılanacağına dair bir kaç yersiz kuruntu yüzünden bir postu yazmam uzunca bir süre alabiliyordu. İlk üç ya da dört post dan sonra artık bu zorlukları yaşamadığımı gördüğüm zaman çok sevinmiştim. Artık günlük hayatımı yaşarken başımdan bir şey geçtiği zaman hemen onu blog da yazmak için ayak üstü tasarı yapabiliyordum.

Sonrasında ise yukarıda bahsettiğim iki bahane dolayısıyla bir süre için post yazmaya ara verdim. Bu verdiğim ara uzadıkça yazma işi gözümde büyümeye başladı. Ara verdiğim şey sadece yazmak değildi. Aynı zamanda beni rahatlatan, günlük hayatın ağarlığından kurtaran birkaç etkinliğede ara verdim. Sonrasında ise yaptığım şeylere geri dönme ile ilgili içimde bir korkunun baş gösterdiğini fark ettim. Yaptığım eski şeyleri yapmak istiyordum ama ya bunları tekrar yapmakta başarısız olursam korkusuylada başlamakta da zorlanıyordum.

Hayatın bizi kuşatan ve yer yüzüne doğru çeken ağarlığından kurtulmak için kendimize düşünmek ve hoşlandığımız şeyleri yapmak için zaman ayırmalıyız. Kendimize zaman ayırmadığımız her geçen gün daha fazla ağarlaşıyoruz ve bu ağarlığı hareket ettirmek için daha fazla kuvvet uygulamamız gerekekiyor. Önlem alınmazsa, ağarlığı hareket ettirecek gücü bir gün bulamaya biliriz.

Düşünceler – 1” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s