Başlangıçlar – 2

img_33481.jpg

İlk yazımda evliliğimin hayatımın kaçıncı gününe denk geldiğinden bahsetmiştim, bunda ise başka bir önemli gün olan çocuğumun doğumundan bahsetmek istedim, yani evliliğimin 1200’üncü gününden 🙂

Bu blog işini Arif ve Kadir’le birlikte başlatırken aklımıza gelen herşeyi yazarız diye düşünmüştük, ama hiç olmadı kendimize bir anı olur demiştik, biraz bize ait paylaşımlar da yaptık zaten, aslında her yazı bize özel; ama kimi yazılar daha da özel. Bu günümü de buraya bu şekilde kaydetmek ve okuyanlarla paylaşmak istedim.

Baba olacağımı ilk duyduğumda sevinçten havalara uçmuştum diyemem; çünkü bir anda olmamıştı bu öğrenme durumu. Eşimle birlikte evde test yaptığımızda acaba filan olmuştuk, bir çizgi mi iki çizgi mi var, bu testler bazen yanlış olabiliyor filan falan.. Hafta sonuna denk geldiğinden hemen doktora gidelim dedik, öğrenmeyi ertelemeyelim diye düşündüm, bu belirsizlikle yaşayamam 🙂 Sonrasında hastahaneye gidip daha geçerli bir test yaptırdık ve çıkan sayısal test sonucu fazlasıyla durumu bize veriyordu, pozitifti yani. Sonrasında bu sonucu doktora gösterelim dedik ve hastahanedeki doktora randevu alıp sıramız gelince içeri girdik. Doktor ultrasonla bakıp bebeğin kesesini göstermişti, 5 mm mi neydi kese. Sonrasında anlatmıştı bize bebek daha oluşmadı, herkese haber vermeyin, şunu yapın bunu yapmayın filan klasik konuşmalarını yapıyordu yani. Tabi bizim için klasik değildi bu konuşma.

Havalara uçmamıştım çünkü bu haber yavaş yavaş oluşmuştu bünyemde, ama daha evde testi yapmadan önce, eczaneye test almaya giderken bile bunun heyecanı üzerimdeydi. Çok güzel bir heyecandı bu, eczaneye giderken başlayan, hâlâ devam eden ve hayatım boyunca da bitmeyecek olan bir heyecan. Tarif edilemez bir duygu derler ya, niye tarif edilemesin ki, çok güzel bir duygu işte, en güzel duygulardan biri.

Bu heyecan grafiği doğumun olacağı gün farklı heyecanlarla desteklenerek yükselmişti. Normal bir doğum olması, durumu daha da farklı kıldı. Evde film izleyip kahve içtiğimiz daha doğuma muhtemel 3 hafta olan sıradan günlerden biriydi aslında. Meğerse o gün beklenen günmüş. Herşey tüm ayrıntılarıyla çok güzel gerçekleşti ve evliliğimin 1200’üncü gününde babalığı yaşadım, 1199’uncu gün de olabilir belki ama 1200 ile devam edeceğim ben 🙂

Evet, bu yazının kapanışını yaparken, çok şükür ki ve ne mutlu ki, eşimle beraber hayatımıza devam ederken bizi daha da anlamlandıran, sorumlu kılan, dünyanın en güzel heyecanlarından biri hayatımıza dahil oldu. Herkese aynısından dilerim ve tavsiye ederim 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s